Eyl 16
Kıyısında bir yerindeyim hayatın, çırpınıp durduğum su parçası betondan kentmiş meğer; kollarım her kulaçta kanıyor… Her bulduğumda mutluluğu ya kayıp düşüyor ya da elimden alınıyor. Ve ben bu oyundan her defasında çıkarılıyorum.
Acıtıyor bu gelgitler… Acıtıyor canımı… Yürüyorum… Hiç durmadan soluk soluğa yürüyorum… Ardıma bir baksam parçalanır; paramparça olurum.
Bana sorarsanız, her şeyi olduğu yerde bırakıp GİDELİM BURALARDAN… Tutuşan bedenimizi yadigar bırakıp hayata; gitmeliyiz…
Devamını Okuyabilirsiniz »
Son Yorumlar