Ağladığımı kimseye söyleme anne…
Onlar beni güçlü biliyor…
Onlar beni, en zor günümde bile ayakta biliyor…
Ben aslında gülerek geçirdiğim her günün akşamı evde ağlarken…
Onlar benim içimin sızladığını, yüreğimin yandığını bilmiyor….

Ağladığımı kimseye söyleme anne…
Onlar beni güçlü biliyor…
Onlar beni, en zor günümde bile ayakta biliyor…
Ben aslında gülerek geçirdiğim her günün akşamı evde ağlarken…
Onlar benim içimin sızladığını, yüreğimin yandığını bilmiyor….

Canevimde Hüzün Var
Dinlemiyorum artık hicaz ne mahur beste
Şarkılara küs tuttum canevimde hüzün var
Acı bir çığlık gibi irkilirim her seste
Metaneti unuttum canevimde hüzün var
Kapım hiç çalınmasın varsın gelmesin posta
Gönlüm herkese kırgın yastayım kara yasta
Ne düşmana kinim var nede selamım dosta
Yüreğimi uyuttum canevimde hüzün var
Devamını Okuyabilirsiniz »
Bilmiyorum nerdeyim, ne haldeyim, ben kimim
Ayrılırken kimliğim, adresim sende kalmış.
Tebessümü yüzüme çok görüyor matemim
Güldüğümü gösteren tek resim sende kalmış.
Akların kaybolduğu, rengin ahenk bulduğu
Toprağın kadehine ab-ı hayat dolduğu
Bir gül için, bülbülün saçlarını yolduğu
Aşkın harman olduğu o mevsim, sende kalmış.

Kıyısında bir yerindeyim hayatın, çırpınıp durduğum su parçası betondan kentmiş meğer; kollarım her kulaçta kanıyor… Her bulduğumda mutluluğu ya kayıp düşüyor ya da elimden alınıyor. Ve ben bu oyundan her defasında çıkarılıyorum.
Acıtıyor bu gelgitler… Acıtıyor canımı… Yürüyorum… Hiç durmadan soluk soluğa yürüyorum… Ardıma bir baksam parçalanır; paramparça olurum.
Bana sorarsanız, her şeyi olduğu yerde bırakıp GİDELİM BURALARDAN… Tutuşan bedenimizi yadigar bırakıp hayata; gitmeliyiz…
Devamını Okuyabilirsiniz »
Söyleyin yarime
Baharlari beklesin
Söğüdün dalları
Bugün eğilmesin
Beni geçirmeye
Kardeşim gelmesin
Annesinin birtanesini
Kimseler üzmesin
Gidelim buralardan
Dayanamıyorum
Gidelim buralardan…
Ölüyorum tanrım
Bu da oldu işte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrım.
Ama, ayrıca, aldığın şu hayat
Fena değildir…
Üstü kalsın…
unutmak, yıldızların ciğerine saplanan
bir lâle yaprağına gömmektir sevgiliyi
unutmak, bir kaktüsün küllerinde ansızın
alevli bir tapınak eylemektir sevgiyi
unutmak, semendere zehir sunmaktır, gülüm
taş dolu yüreklerin lügatinde bulursun
unutmak, sessizliğe yine kanmaktır, gülüm
unutulursa şair, sen de unutulursun
Dün bir dosttan, uzun bir mektup aldım
Beni anlatmış sana ve sen ona
“Unuttum artık onu” demişsin.
Hem bu sözü gülerek,
Medar-ı iftihar ile söylemişsin.
Unutamazsın Nokta Noktam
Unutamazsın!
WordPress’e hoş geldiniz. Bu sizin ilk yazınız. Bu yazıyı düzenleyin ya da silin. Sonra blog dünyasına adım atın!
Son Yorumlar